<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=10162439&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanenschede.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=750,751,752,753,754" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>

Column: Vasthouden

Ze zijn er weer! Elk jaar wacht ik in spanning af. Zullen ze weer komen? Vinden ze echt de weg terug naar de boerenschuur? Jawel! Dit jaar was het 11 april toen ik ze weer zag. De boerenzwaluwen. Eerlijk gezegd heb ik een zwak voor de boerenzwaluw, eigenlijk voor alle dieren, want ik ben een natuurmens. Maar zo'n kleine zwaluw die terugkomt in de schuur en vanuit zijn eigen navigatiesysteem de weg terugvindt, is een godswonder. Elk jaar komen er meer en wordt het drukker in de schuur. Als ze zijn uitvliegen ben ik druk om de boel weer schoon te krijgen, maar dat heb ik er met alle plezier voor over.

Vasthouden, niet alleen de zwaluwen in de schuur. In de economische visie van het college staat dat het aantrekken en vasthouden van talenten een speerpunt is. Een goed speerpunt en een mooie uitdaging. Studenten komen en gaan, trekken de wijde wereld in en komen terug voor een mooie baan en een goed woonklimaat, als die kansen zich voordoet. Een bruisende binnenstad en een goed cultuuraanbod, verhogen de kansen op het aantrekken en vasthouden van talenten. Net zoals een goede bereikbaarheid. Vaak kijk je naar de werkgelegenheid en jammer genoeg hoort Enschede nog steeds tot de top van de gemeenten met de hoogste werkeloosheid, al gaat het de laatste tijd de betere kant op. Ook het cultureel erfgoed legt een mooi fundament voor kwaliteit. Cultureel erfgoed is een onmisbare bouwsteen die Enschede een gezicht geeft. Gemeenten die in erfgoed investeren en het goed in stand houden, groeien harder. Dus koester onze monumenten, er is al veel te veel gesloopt!

Vasthouden. Onze dochters zijn al een paar jaar uitgevlogen. De jongste ging studeren in Groningen en de oudste dochter in Enschede. Na haar studie trok ze naar Amsterdam, daarna Berlijn en nu woont ze al bijna twee jaar in Myanmar en reist de hele wereld over voor haar werk. De jongste kwam na jaren terug naar Enschede, studeerde ook aan de UT en woont hier met veel plezier en werkt al drie jaar in Zwolle. Je wilt kinderen vasthouden, maar je moet ze loslaten, daardoor leren ze het leven. Klauteren, fietsen, rekenen, schrijven, vallen en opstaan, verdriet en geluk etc. Bij elke volgende stap wil je ze liever weer vasthouden. " Doe je voorzichtig als je de zee ingaat?", "Pas je op met uitgaan?", " Kijk je uit in het verkeer?" Ik kan de kreten nog horen en de meiden ook denk ik. Kinderen hebben hun eigen leven en zo hoort het ook. Je laat ze los, omdat je van ze houdt.

Vasthouden… Zwaluwen, kinderen of talenten. Uiteindelijk gaat het erom, waar ben je gelukkig, waar kom je graag terug?

Margriet Visser

EnschedeAnders


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=10162439&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanenschede.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=750,751,752,753,754" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
 
Auto zoeker
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=10162462&size=160x600&promo_sizes=120x600&cb=[CACHEBUSTER]&promo_alignment=center&referrer=hartvanenschede.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=750,751,752,753,754" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=10162446&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=hartvanenschede.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=750,751,752,753,754" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>